Βιβλιοθήκη
Η Βιβλιοθήκη αποτελεί κατά κάποιο τρόπο συνέχεια της περίφημης Σχολής Δημητσάνας που ιδρύθηκε το 1764 για να γίνει φυτώριο δεκάδων μητροπολιτών, αλλά και να θυσιάσει πολλά βιβλία της προκειμένου το χαρτί τους να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή φυσιγγίων κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821.
Στη βιβλιοθήκη της Δημητσάνας φυλάσσεται ένα πολύτιμο πατριαρχικό έγγραφο, ένα σιγίλιο του πατριάρχου πολυεύκτου, που φέρει τη χρονολογία Αύγουστος 967 μ.Χ.
Ένα πλήθος από παλαιά βιβλία, χειρόγραφους κώδικες και ιστορικό αρχείο, το οποίο μεγάλωνε συνεχώς μέχρι το 1821, γιατί το Πατριαρχείο έδινε νέα βιβλία καθώς στη Δημητσάνα λειτουργούσε ιερατική σχολή που έγινε γνωστή με τ’ όνομα «Φροντιστήριο Ελληνικών Γραμμάτων». Η σχολή της Δημητσάνας λειτούργησε από το 1764 και από αυτή αποφοίτησαν πολλοί μητροπολίτες και λόγιοι, ανάμεσά τους ο Γρηγόριος ο Ε’ και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Κατά τη διάρκεια του αγώνα του 1821, μεγάλο μέρος της βιβλιοθήκης καταστράφηκε, γιατί οι Έλληνες χρειάζονταν το χαρτί για να φτιάχνουν φυσέκια.
Η Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη, στεγάζεται σε κτίριο του 1845 το οποίο φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου.
Πρόκειται για μια από τίς αρχαιότερες βιβλιοθήκες στον ελλαδικό χώρο.
Ένα πραγματικό θησαυροφυλάκιο φυλάσσονται με πολλά κειμήλια των αγωνιστών της Επανάστασης του ’21. Εδώ υπάρχει η λάρνακα με τα οστά του Παλαιών Πατρών Γερμανού, ο οποίος έχει γεννηθεί στη Δημητσάνα, καθώς και η σέλα του αλόγου του Παπαφλέσσα.
Ο επισκέπτης θα βρει περίπου 35.000 τόμους, χειρόγραφα και περγαμηνές του 17ου και 16ου αιώνα, καθώς και κάποια από τα πρώτα βιβλία, που τυπώθηκαν στη Βενετία και στη Βασιλεία το 1546, μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας.
Η λαογραφική της συλλογή περιλαμβάνει σπάνια κομμάτια, δουλεμένα στον πατροπαράδοτο αργαλειό.