Υπηρέτησε στο ρωσικό στρατό στο Κισνόφ της Βεσσαραβίας. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και ως στενός συνεργάτης του Εμμανουήλ Ξάνθου εργάστηκε με ζήλο για τους σκοπούς της. Δραστηριοποιήθηκε στην προετοιμασία για την Ελληνική Επανάσταση στη Βεσσαραβία. Συνέθεσε ποιήματα και θούριους για να ενισχύσει το ηθικό των Ελλήνων και να προετοιμάσει τους αγωνιστές.
Ο Παναγιώτης Ανδρόνικος εκτός από τη στρατιωτική του ιδιότητα και του σημαντικού μέλους της Φιλικής Εταιρείας, υπήρξε λόγιος και καλλιτεχνική φύση που με αυτά τα ταλέντα του εργάσθηκε στο στάδιο της προετοιμασίας του αγώνα της ανεξαρτησίας μας.
Έχει ζωγραφίσει τη συμβολική εικόνα που παρίστανε την Ελλάδα, γονατισμένη, να κρατά στο αριστερό χέρι της , πληγή στο στήθος της που έτρεχε το αίμα και με το δεξί της να δείχνει το μισοφέγγαρο να χάνεται μέσα σε καταιγίδα.
Ο Φιλήμων, ιστορικός και δημοσιογράφος, συλλέγει στοιχεία για τη Φιλική Εταιρεία και την Ελληνική Επανάσταση. Αναφέρει ρητά ότι ο Θούριος «Ω παιδιά μου, ορφανά μου…» είναι έργο του Παναγιώτη Ανδρόνικου. Χρησιμοποιεί το ποίημα για να τεκμηριώσει τη δράση των Φιλικών και τη διάδοση επαναστατικών ιδεών στη Δημητσάνα και ευρύτερα.
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Φιλήμονα, το ποίημα:
«Ω παιδιά μου, ορφανά μου, σκορπισμένα εδώ κι εκεί…»
δεν είναι απλώς ένα μοιρολόι ή δημοτικό τραγούδι· είναι Θούριος (δηλαδή επαναστατικό, προτρεπτικό τραγούδι) του Παναγιώτη Ανδρόνικου από τη Δημητσάνα.
Συγκεκριμένα:
Ο Φιλήμων αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος, ως λόγιος και Φιλικός, συνέθεσε το ποίημα για να ενισχύσει το ηθικό των Ελλήνων κατά την περίοδο της προεπαναστατικής προετοιμασίας και της Φιλικής Εταιρείας. Το ποίημα έχει τροχαϊκό μέτρο και σαφή επαναστατικό χαρακτήρα: προτρέπει τα «ορφανά» — δηλαδή τα καταπιεσμένα ελληνόπουλα ή τους Έλληνες αγωνιστές — να ξεσηκωθούν και να συμμετάσχουν στον αγώνα. Ο Φιλήμων το καταγράφει ως πηγή για την ιστορία της Φιλικής Εταιρείας και της προεπαναστατικής δράσης στη Δημητσάνα και τη γύρω περιοχή.
Ξαρχάκος – Ξυλούρης: «Ο Δείπνος ο Μυστικός»
Η συνεργασία του Σταύρου Ξαρχάχου με το Νίκο Ξυλούρη επισφραγίσθηκε το 1978 με την ηχογράφηση ενός δίσκου, που κυκλοφόρησε τελικά το 1984, αφού ο Νίκος Ξυλούρης είχε φύγει από τη ζωή. Οι στίχοι του μελοποιήθηκαν το 1978 από το Σταύρο Ξαρχάκο και το Ν Ξυλούρη.
(Στίχοι: Παναγιώτης Ανδρόνικος, Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης)
Ο Τάκης Β. Λαμπρόπουλος ο πρώην ισχυρός άνδρας της Columbia και αναμορφωτής της ελληνικής δισκογραφίας, σημειώνει:
Ο Παναγιώτης Ανδρόνικος από τη Δημητσάνα, υπήρξε φίλος των Υψηλάντηδων και από τους αξιολογότερους φιλικούς με μεγάλη πατριωτική δράση. Υπάρχουν ιστορικά που αποδίδουν σ’ αυτόν τον πιο γνωστό ίσως πατριωτικό θούριο «ω παιδιά μου ορφανά» που σαν σάλπισμα εθνικό ξεσήκωνε τους ραγιάδες για τον μεγάλο αγώνα.
Ο Γιώργος Μονεμβασίτης κριτικός και ιστορικός της μουσικής γράφει:
«… Το ποίημα του Παναγιώτη Ανδρόνικου είναι το περίφημο «Η Ελλάς προς τα τέκνα της» – «Ω! παιδιά μου ορφανά, σκορπισμένα εδώ κι εκεί…», το οποίο αποδίδεται συχνά, εσφαλμένα, στον Ρήγα Φεραίο. Έγινε τραγούδι, χαμηλόφωνο, σε τρίσημο ρυθμό που ερμηνεύει έμπλεος συγκίνησης, ανάλογης με αυτήν που αναδύεται από τον λόγο, ο Νίκος Ξυλούρης. Είναι το τραγούδι «Προμήνυμα», το οποίο περιέχει και τη φράση «Ο Δείπνος ο Μυστικός» που έγινε τίτλος του έργου…»