Μια έντονη και απρόσμενη στιγμή έζησα όταν βρήκα στα χέρια μου ένα παλιό βιβλίο γυμναστικής του θείου μου, έκδοση γύρω στο 1926, στο πατρικό μας σπίτι στη Δημητσάνα.
Την ίδια περίοδο, μου ζητήθηκε να αρθρογραφήσω για το portal της Αδελφότητας, ενώ παράλληλα μου προτάθηκε να αναλάβω ξανά τη θέση της Συμβούλου Φυσικής Αγωγής από το ΥΠΑΙΘΑ. Έτσι, σχεδόν αθόρυβα, όλα συνδέθηκαν. Το βιβλίο έγινε η αφορμή να μιλήσω για τη Φυσική Αγωγή — όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από τη δική μου διαδρομή ως γυμνάστρια.
Ο τίτλος του βιβλίου ήταν «Σωματική Αγωγή και Παιχνίδια» του Θ. Α. Παρασκευόπουλου (1926). Στο εσωτερικό του, γραμμένο με το χέρι του θείου μου, διάβασα:
«Του φοιτητού της Γυμναστικής Αθανασίου Β. Τζανή. Εν Αθήναις τη 19/10/1928».
Το ξεφύλλισα με συγκίνηση. Ήταν σαν να άκουγα τη φωνή του. Κι εγώ, η μοναδική γυμνάστρια στην οικογένεια μετά από εκείνον, ένιωσα πως το παρελθόν συναντούσε το παρόν μου. Σαν αυτό το βιβλίο να μου θύμιζε γιατί η Φυσική Αγωγή δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένα επάγγελμα, αλλά τρόπος ζωής.
Διαβάζοντάς το, εντυπωσιάστηκα από το πόσο διαχρονικές ήταν οι απόψεις του. Μιλούσε για την καθημερινή κίνηση στο σχολείο, για τη χαρά του παιχνιδιού και για τον ρόλο του εκπαιδευτικού που εμπνέει και καθοδηγεί. Από τις σελίδες του φαινόταν πως ήδη από τότε, σε άλλες χώρες όπως η Αμερική, το σχολείο αντιμετωπιζόταν ως βασικός χώρος άσκησης και παιδαγωγικής ανάπτυξης.
Έναν αιώνα μετά, οι ανάγκες των παιδιών όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί, αλλά έχουν αυξηθεί. Σε μια καθημερινότητα με λιγότερη αυθόρμητη κίνηση και περισσότερο χρόνο μπροστά σε οθόνες, η Φυσική Αγωγή στο σχολείο είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Παρότι έχουν γίνει προσπάθειες, ο σχολικός αθλητισμός στη χώρα μας εξακολουθεί να αναζητά σταθερότητα και συνέχεια.
Ο θείος μου τότε κι εγώ σήμερα — όπως και πολλοί εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής— προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή την αξία. Με αγάπη για τα παιδιά και με την πεποίθηση ότι η κίνηση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαίο κομμάτι της παιδιών και των εφήβων.
Το βιβλίο του 1926 δεν είναι απλώς μια παλιά έκδοση. Είναι μια μικρή γέφυρα ανάμεσα σε δύο εποχές και σε δύο ανθρώπους που τους χωρίζει ένας αιώνας, αλλά τους ενώνει η ίδια πίστη στην παιδεία, στο παιχνίδι και στη δύναμη που έχει η κίνηση να διαμορφώνει χαρακτήρες και να αφήνει ίχνη ζωής.
Ελένη Β. Τζανή
Η Ελένη Β.Τζανή, κατάγεται από τη Δημητσάνα και τα Λαγκάδια. Είναι Σύμβουλος Εκπαίδευσης Φυσικής Αγωγής, απόφοιτος του Α.Π.Θ. με ειδικότητα στη Ρυθμική Αγωνιστική Γυμναστική, κατεύθυνση Αθλητική Δημοσιογραφία και Ειδική Αγωγή, καθώς και κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών στην «Εκπαίδευση Ενηλίκων».
Διαθέτει μακρά εμπειρία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έχοντας διατελέσει Διευθύντρια Σχολικών μονάδων και Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου Φυσικής Αγωγής στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Παράλληλα συμμετέχει σε ευρωπαϊκά προγράμματα δια βίου μάθησης και είναι συγγραφέας και αρθρογράφος σε επιστημονικά περιοδικά, καθώς και ομιλήτρια σε συνέδρια, με ιδιαίτερη αγάπη για την εκπαίδευση και την προώθηση της Φυσικής Αγωγής.